Heupdysplasie
Heupdysplasie (HD) is een door erfelijke factoren en uitwendige invloeden bepaalde ontwikkelingsstoornis van de heupgewrichten. M.a.w. het ontstaan van heupdysplasie wordt bepaald door omgevingsfactoren zoals voeding en beweging en door het genetisch materiaal van de hond, die direct verband houdt met de gezondheid van zijn (voor)ouders. Indien een hond HD heeft, is er in meer of mindere mate misvorming van het heupgewricht ontstaan, waardoor de hond veelal ernstige hinder ondervindt in zijn beweging. Door röntgenfoto’s te maken op een leeftijd vanaf 12 maanden kan worden gezien of een hond aanleg heeft voor deze stoornis dan wel al een afwijking heeft. De beoordeling van de foto’s wordt gedaan door een onafhankelijk panel van de Raad van Beheer op Kynologisch gebied. Een hond krijgt na beoordeling een HD-uitslag. Bij een A, B en C –uitslag is het toegestaan te fokken met deze dieren volgens de rasvereniging.

   
Elleboogdysplasie
 

Elleboogdysplasie (ED) is een ontwikkelingsstoornis van met name het kraakbeen in gewrichten die onder invloed van erfelijke en andere factoren ontstaat. Een hond kan hier reeds op jonge leeftijd kreupel van gaan lopen, maar het kan zich ook op latere leeftijd nog openbaren. Bij ED worden diverse vormen onderscheiden:
1.OCD (Osteochondritis dissecans, loslaten van een stukje kraakbeen van de bovenarm)
2.LPC (Los processus coronoïdeus, loslaten van een stukje bot van de ellepijp)
3.LPA (Los proc.anconeus , loslaten van een stuk bot op een andere plaats van de ellepijp)
4.Incongruentie (een niet goed "passend" gewricht door een te lange of te korte ellepijp ten opzichte van het spaakbeen).

Ieder van de genoemde afwijkingen leidt na enkele maanden tot "artrose". Onder artrose wordt verstaan veranderingen van een gewricht (botreactie's) die in de loop van het ziekteproces kunnen ontstaan, die blijvend zijn en vooral gekenmerkt worden door startpijn (kreupele stappen net na het opstaan), "er doorheen lopen" (dus beter lopen na enige tijd) en een terugval na veel inspanning.

Door röntgenfoto’s te maken op een leeftijd vanaf 12 maanden kan worden gezien of een hond aanleg heeft voor deze stoornis dan wel al een afwijking heeft. De beoordeling van de foto’s wordt gedaan door een onafhankelijk panel van de Raad van Beheer op Kynologisch gebied. Een hond krijgt na beoordeling een ED-uitslag.  Alleen bij een uitslag vrij op alle fronten is het toegestaan volgens de rasvereniging om te fokken met dit dier.

   
  Oogproblemen
 

Bij de labrador komen oogaandoeningen nog regelmatig voor, waardoor het verplicht is in de fokkerij om ouderdieren te testen. Deze test is 12 maanden geldig en kan alleen worden uitgevoerd door een dierenarts die als panellid is erkend door de  ECVO ( European College of Veterinary Opthalmologists). Bij deze jaarlijkse spiegeltest worden diverse oogziekten uitgesloten zoals :
1. Cataract , Vertroebeling van de ooglens waardoor het zicht vermindert met meestal blindheid als eindstadium;
2. Retina Dysplasie, Oogaandoening waarbij 2 lagen van het netvlies niet goed aan elkaar vastzitten;
3. Entropion, Oogaandoening waarbij één of beide oogleden naar binnen krullen;
4. Ectropion Oogaandoening waarbij het onderste ooglid naar buiten krult;
Tevens is het mogelijk om door middel van een DNA-test de oogziekte Pcrd-PRA
( progressieve retina atrofie, erfelijke oogafwijking met blindheid tot gevolg) te testen. Deze test wordt ook vaak Optigen test genoemd.  Dieren die getest worden op de aanwezigheid van het gen dat deze ziekte veroorzaakt, kunnen lijder, drager of vrij zijn. Alleen een lijder zal de ziekte zelf ook daadwerkelijk kunnen ontwikkelen, maar zowel een lijder als een drager kunnen het gen doorgeven aan hun nakomelingen. Het is dus zaak om in de fokkerij alleen vrije ouderdieren en dragers te gebruiken om de ziekte zoveel mogelijk uit te sluiten. 

   
 
Exercise Induced Collapse (EIC)    
Deze nog relatief onbekende ziekte komt sinds enkele jaren ook regelmatig bij de labrador retriever voor. Het wordt gekenmerkt door het steeds slapper worden van de hond tijdens hevige inspanning. Na ongeveer 10 minuten gaat de hond hyperventileren, moeilijker lopen en stort dan neer. 10 tot 20 minuten na het begin van de aanval herstelt de hond weer. Tijdens een aanval is de lichaamstemperatuur van de hond sterk verhoogd (>41.5 gr C). Ook dit is een ziekte die te testen is door middel van DNA-onderzoek.
   
<< terug naar vorige pagina    
     
facebook twitter yourube